Тэнд интернэт, утас, зурагт, хөгжим юу ч байхгүй гэнэ лээ. Тэндхийн хүмүүс нь ил цагаахан, даруу зөөлөн сэтгэлтэй, уулга алдахдаа ч "Бурхан чамайг өршөөг" хэмээн дуу алддаг юм билээ. Тэнд нөхөрлөл гэдэг бол амь наснаас ч үнэ цэнэтэй зүйл байдаг гэж хүмүүс ярилцдаг. Тэнд хүмүүс хэзээ ч хэн нэгнийхээ орон гэрийг шатчихаасай, охин хүүхдийг нь бусад улсууд аваад явчихаасай гэж боддоггүй сурагтай. Тиймээс би дээлээ өмсөөд тийшээ явлаа. Харин монголчууд та нар дээлээ өмсөөд гудамж хотоо чимэглээд, сэтгэл зүрхэндээ Монгол үндэстэн гэдгээ марталгүй санаж, сайхан шинэлээрэй. Анхлан гаргасан авиа маань одоо нэгэнт хүчээ авч, ямар ч салхинд бүдгэрэхээргүй цуурайтаж эхэлснийг харж байна, сонсож ч байна. Тиймээс мянга мянган ухаант охид хөвгүүдтэй Монгол үндэстэн уухай, түрлэгээ үл сааруулах биз ээ.
Хаврын анхны яргуй цухуйхад эргээд ирнэ ээ. Түр баяртай, анд нөхөд минь.



